Estergon Kalesi'nin kuşatılması, 1595 yılında Osmanlı İmparatorluğu ile Avrupa güçleri arasındaki çatışmaların bir parçası olarak tarihe geçti. Bu dönemde, kale stratejik bir öneme sahipti ve çeşitli koalisyonlar tarafından ele geçirilmek istendi. Kuşatma süreci, hem askeri stratejiler hem de psikolojik etkenler açısından incelenmeyi gerektiren bir olaydır. Osmanlı ordusunun direnişi, kalenin savunması için gösterilen cesaret ve zorluklar, bu kuşatmanın önemini artırmıştır.

1595 yılında Estergon Kalesi'nin kuşatması şu şekilde gerçekleşti:

• Kuşatma Öncesi Durum: Estergon, 1594 yılında da büyük bir ordu tarafından kuşatılmış, ancak Osmanlı güçleri saldırıları başarıyla geri püskürtmüştü.
• Kuşatma: 2 Ağustos 1595'te, Alman, Leh ve Venediklilerden oluşan 80 bin kişilik bir ordu tarafından kale kuşatıldı.
• Direnç ve Zorluklar: Anadolu Beylerbeyi Lala Mehmed Paşa komutasındaki Osmanlı askerleri, açlık, susuzluk ve yardım alamama gibi zorluklara rağmen kaleyi teslim etmedi.
• Teslim Olma: 30 Ağustos 1595'te, durumun umutsuzlaşması ve yeniçerilerin ayaklanmasıyla kale teslim oldu.

Bu olay, Estergon Kalesi Türküsü'ne de konu olmuştur.